Dordrecht en De Biesbosch

In juni verblijven we 2 weken in de Wolwevershaven, ook wel Kuipershaven genoemd, in het mooie historische stadje Dordrecht. We zijn vanuit Rotterdam via de Nieuwe Maas en het Noord gevaren. De haveningang ligt op het kruispunt van 3 rivieren, namelijk de Beneden Merwerde, het Noord en de Oude Maas. Een half uur voor aankomst roepen we de Damiatebrug op. We manoeuvreren een aantal minuten voor het volle terras bij de historische Groothoofdspoort, altijd leuk zwaaiende mensen. Ja, daar komen 2 Boa-ambtenaren aanfietsen, die zijn blijkbaar verantwoordelijk voor het openen van de brug. Ze nemen alle tijd om zorgvuldig een wit-rood lint op te hangen aan beide zijden van de brug, bij gebrek aan slagbomen. We aanschouwen met plezier de nauwgezetheid waarmee zij hun taak uitvoeren. Via de mail van de gemeente havendienst had ik het bericht gekregen dat we aan bakboord bij het bord Schepencarroussel een ligplaats konden innemen. Er liggen al een aantal schepen en schipper Michiel weet op de decimeter nauwkeurig de Reserve V er tussen in te parkeren. Onze bijboot in de davits schuurt net niet tegen het anker van de Vrouwe Antje aan. We liggen in een getijdenhaven, dus het is belangrijk om lange lijnen te gebruiken. Als ik de volgende ochtend van boord wil, ben ik toch wel verrast hoe hoog de kade is. Met circa 1,5m verval is het spannend om aan de wal te gaan, want je wil niet tussen wal en schip terecht komen. Kortom niet ideaal met boodschappen of als je wil gaan fietsen. 

Ideale duik/springplank voor kinderen tijdens de tropische dagen

Tijdens ons verblijf in Dordrecht is het heet!!! We hebben op de tropische dagen een tuinsproeier op het dek staan, die het stalen dek wat koelt met buitenwater. Hiervoor moet wel continu de dekwaspomp aan en die gebruikt veel stroom. Tijdens de hittegolf dagen loopt een cameraploeg van de lokale tv zender Dordrecht door de stad om mensen te interviewen over hoe men het hoofd koel probeert te houden. Hun oog valt op onze inventieve uitvinding van de tuinsproeier op het dek. Ze vragen me het hemd van mijn lijf over ons hitteprotocol aan boord en maken wat leuke opnames. En ja hoor sinds de uitzending die avond ben ik een bekende Nederlander... De volgende dag werd ik herkend op straat (grapje). Wel kwam een zeiler een praatje maken over onze zeilreis, want ik had natuurlijk verteld dat we hiervoor op een zeilboot hadden gewoond in tropische oorden. Laatst kwam onze dierbare zeilvriendin Kitty op bezoek en ik vertelde haar dat we heel vaak de behoeften voelen om in een kennismakingsgesprek met mensen te vermelden dat we voorheen op een zeilboot woonden. Ja waarom eigenlijk? 

We zijn zo blij dat we meerdere keren per dag overboord kunnen springen in redelijk schoon stromend water. En ook in deze stad vinden we het leuk om s avonds na het diner een rondje te suppen / sloepje varen. Jullie mogen raden wie van ons 2 het meest sportief is. De persoon die languit in het sloepje ligt, heeft de camera bij zich voor mooie stadsfotos. 

Het stadhuis

Regelmatig ga ik wandelen of fietsen om mooie plekjes te verkennen. Zo ook deze voormalige watertoren Villa Augustus. Het is nu een restaurant en hotel met een prachtige bloemen- en groententuin. 

Tevens maak een paar wandelingen in het Biesbosch park nabij Dordrecht. Ik laat me met het zonnepontje van Natuurmonumenten overzetten naar een eilandje waar je het Griendmuseumpad kan lopen. Een griend is een stuk land dat voor akkerbouw, veeteelt of tuinbouw ongeschikt is, maar wel benut kan worden voor het planten van wilgentakken. Deze werden door griendwerkers gesneden en gebruikt voor diverse doeleinden. Denk hierbij aan het onderhouden van dijken of het maken van manden. 

Tijdens de wandeling kwam ik langs de Stenen Keet en de Schrankkeet, waar vroeger de griendwerkers in overnachten. De grienders waren 6 dagen per week van huis en verbleven in deze zelfgemaakte onderkomens. 

 

Vanuit Dordrecht reis ik met de trein naar Den Haag voor een verjaardagsetentje van goede vriendin Monique. We hebben een super gezellige avond met heerlijk eten bij een klein Italiaans familie restaurant. 

Op maandag 29 juni varen we via het smalle Wantij binnendoor naar Nationaal park De Biesbosch. We steken de Nieuwe Merwede rivier over en passeren 2 sluisjes. Aan een loswal kade na de sluis blijven we heerlijk rustig 2 nachten liggen. 

We voelen ons geluksvogels dat wij met ons varende huis in het prachtige natuurgebied mogen "wonen" voor een paar dagen. We verkennen slootjes en meertjes al liggend of suppend en aanschouwen de vele watervogels. 

Met lichte spanning bij de kapitein en al turend naar de dieptemeter scharrelen we door de Biesbosch. Op het Jeppegat is de kade al bezet door een 39meter lang historisch schip uit Zaltbommel, dus gaan we toch maar ankeren. Na onze eerste en enige ankerpoging vorige zomer op de Kaagplassen bij Leiden, hebben we niet zo'n zin. Het was zo vreselijk zwaar om het 120 kilo anker met 30 meter ankerketting weer met brute spierkracht omhoog te krijgen. Maar nu ankeren we op vrij ondiep water en we lachen erom als we bij het omdraaien van het schip vastliggen in de waterplanten. Even de motor bijzetten en weer los. 

Charlotte ziet een bericht van mij op Facebook over ons vertrek uit Dordrecht. We kennen Charlotte en Paul van Shelter Bay Marina in Panama. Zij lagen in april/mei 2024 daar ook met hun zeilschip Linquenda. Net als wij hebben zij hun zeilschip verkocht en zijn getransformeerd naar motorboters. Zij hebben lekker zomervakantie en genieten van hun nieuwe varend huisje in de omgeving van Brabant. Gezellig en bijzonder om bij te kletsen op het Jeppegat. 

Op vrijdag 3 juli varen we via de (Bergsche) Maas in circa 4 uur naar Den Bosch. In het weekend hebben we 2 feestjes verspreid in het land en dan is het handig om in de buurt van een treinstation te liggen. Daarover meer in het volgende blog.