Posts

Poef! Nederland...

Image
Poef!  Nu zijn we ineens weer in Nederland. Best snel gaat dat met het vliegtuig. Ruim 100 keer zo snel als zeilen ofzo. We gingen 580 knopen (=nautische mijlen per uur), terwijl we gewend zijn aan 5,5 knopen. De reden dat we eerder naar Nederland gingen was een knobbeltje in Arianne's borst. Bij de onderzoeken in Alaska kwam er na steeds weer een nieuw stapje  (mammografie, echoscopie, MRI) toch maar steeds geen diagnose. Daarop adviseerde onze verzekeraar om voor verdere diagnose naar Nederland te komen. Gelukkig bleek bij het vervolgonderzoek in het ziekenhuis in Leiderdorp dat er geen reden was voor zorgen. Geen kanker dus, maar veranderend klierweefsel door (wel een beetje ongewone) hormonale schommeling. Dat het zo lang duurde voor er een diagnose kwam had te maken met het dichte weefsel. Arianne heeft de tieten van een twintigjarige, aldus de arts. Niet precies in die woorden, maar ik heb als het ware de samenvatting onthouden. Dus. Heel fijn nieuws. We hadden allebei het ge

Thuisplek

Image
Thuisplek  Arianne, 27 juli 2021 Een maand geleden zijn we na een zeiltocht van 2600 NM na 19,5 dagen op de Noord-Pacifische Oceaan aangekomen in Zuidoost Alaska. Omdat we een storm moesten vermijden, hebben we koers verlegd van Kodiak naar Sitka. Een gemoedelijk vissersstadje met circa 8000 inwoners (deels parttime inwoners) aan de westkust van Baranoveiland. Qua oppervlakte is Alaska de grootste staat van de Verenigde Staten. Sitka werd in 1795 als tweede plaats van Russisch Alaska gesticht door Aleksandr Baranov met de naam Michajlovsk.  We zijn inmiddels 3 jaar op reis. Het cruisersleven bevalt ons uitstekend. We genieten van de rust, de vrijheid, de prachtige woonplekken en de vele bijzondere ontmoetingen. Echter voelen we ook dat we toe zijn aan een "zeilsabbatical". Een tijdje niet 24/7 samen op de boot leven, activiteiten op de wal, ergens integreren in de community en een zinvolle bijdrage kunnen leveren.  Ik heb altijd het vertrouwen gehad dat er "iets" op

Toegift: dierenplaatjes Alaska

Image
Alvast een beloning voor onze trouwe bloglezers: leuke dierenplaatjes! We zijn ff druk met andere dingen, dus de verhalen volgen snel.  Zeeleeuwen kunnen best aggresief zijn, ze zijn geloof ik niet favoriet hier bij de vissers. Knuffelende en spelende beren; er wonen meer beren dan mensen op Baranof eiland bij Sitka Je moet altijd alert zijn op de bruine en zwarte beren; wij hebben ook pepperspray gekocht. Voelt nog niet zo relax om te wandelen Eagles zie je overal: gave roofvogels

Land in zicht! Inclusief fotos

Image
Ongeveer 30 mijl verwijderd, krijgen we land in zicht. We hebben zoveel geluk met het prachtige weer. Jaaa het is zover! We zien land! Sinds vanochtend een uur of tien zien we bergen. Een mooi berglandschap, met sneeuwtoppen en sneeuwflanken! En we hebben een prachtige zeildag om de reis mee te besluiten. De wind is ten gunste gedraaid en we hebben nu bijna een halve windse koers naar de ankerplaats. Gaat lekker met 7 knopen precies over de streep en de zon schijnt ook nog sinds ie op kwam vanochtend (vannacht!) om 02u30. We hebben zelfs weer eens een tijdje buiten gezeten. Lekker uit de wind achter de buiskap in de zon was het goed te doen met een hemd en een fleece trui en een jas met hoge kraag en sokken en een lange broek en een muts en een sjaal. En een zonnebril. Ik overdrijf een beetje; het is net wintersport. Heerlijk! Eerst kruipen we nog even ergens weg achter ons anker tussen die eilandjes, om schoon schip te maken en wat bij te slapen en glüwein te slempen natuurlijk. Dus

Zeilen in zonsopkomst inclusief fotos

Image
Het vorige blog was eigenlijk te vroeg verzonden. De spellingsadmiraal had nog opmerkingen en ik had het zelf ook nog niet nagelezen. Maaja, ding stond opgeslagen in 'postvak uit' en dan wordt ie verstuurd bij een verbinding. Het broodjes deel van dat blog is dus nog niet besproken. En dat is nu ook oud brood geworden dus ik laat het er maar bij. We zeilen, de op één na laatste nacht in. Het hangt van de wind af hoe lang de laatste nacht wordt. Als ie weer naar het noordoosten draait zullen we nog een rak moeten maken, dan wordt het een hele nacht want dan komen we te zuidelijk uit. We lopen nu redelijk hoog aan de wind. Noordenwind. Poolwind! En dat is te merken. Het is een graad of tien denk ik. Maar gelukkig hebben we even geen mist. De afgelopen dagen hebben we heel veel in de mist gevaren. Daar is niet veel aan. Je ziet niks. Het is koud. Het is nat. En het is koud dus. Om dat nog maar even te benadrukken. Niks aan. Nu varen we te hoog voor Sitka, maar ik laat het maar zo,

Loodjes en broodjes

Wij zijn aan het aftellen. Met de aardappels, de eieren, sinaasappelen, de laatste ui. En de mijlen natuurlijk. Het lijkt erop dat we morgen heel licht weer krijgen helaas, we gaan juist zo lekker de goede kant op nu, het zou mooi zijn als we deze wind nog 36 uur langer konden houden maar we krijgen er nog maar 12 volgens de windvoorspelling.. We kijken hoever we komen en besluiten dan of we de laatste 200 mijl ofzo motoren, want als we te langzaam gaan krijgen we na een tijdje weer wind tegen en da's ook niks. We hebben op deze tocht veel meer diesel verstookt dan normaal, maar je kan in dit gebied nu eenmaal niet risicoloos blijven 'rondhangen' als er geen wind is. De depressie die we kregen viel mee, omdat we ons precies op de goede plek bevonden. We hebben maximaal dertig knopen wind gehad dus da's prima te doen. Het was ook een 'gemiddelde' depressie volgens Bruce. Geen problemen mee gehad, alleen het vioolblok van de neerhouder brak met een knal. Metaalmo

Depressie? ben je gek.

Geen pniek! Het gaat prima. We hebben warme appeltaart en Bruce Almighty als weerman. En we hebben nog 24 uur de tijd om ons een beetje in de mildere regionen van het windveld te positioneren. We moeten het weer nog wel eerst krijgen natuurlijk, dus ik moet ook niet te vroeg victorie kraaien, maar ik heb er vertrouwen in dat we ook deze 'paarse vlek' weer mooi aan ons schuitje voorbij kunnen laten gaan. Het is jammer dat ik geen plaatjes erbij kan plakken nu, want het lijkt hier wel een weerstation annex bakkerij. Elke dag komen de weerfaxen binnen met de Surface Analysis, Surface Forecasts voor 24,48 en 96 uur, Wind/wave forecasts en satelietfoto's. Toch mooi dat dat allemaal via de radio tot ons komt. Ik heb daarom een mooi overzicht van de gehele Noord Pacific op de laptop, en elke dag als ik de nieuwe weerfaxen heb ontvangen dan plak ik deze als een transparant velletje op de kaart, in dezelfde schaal. Daarbovenop kan ik dan nog de gribfile leggen, en we zien onszelf

Drukte en extra mijlen

Image
Op de AIS zien we op deze trip veel meer boten dan op andere zeereizen. Logisch wel, met al die grote Amerikaanse steden aan de westkust en China en Japan aan de andere kant van deze plas. Ik denk dat ze naar San Francisco of Los Angeles gaan, of naar Panama natuurlijk. Momenteel kruisen zes schepen onze route en we hebben er sinds vertrek uit Hawaii ook al vele gezien. Dat wil zeggen: op de AIS gezien want met het blote oog zien we ze niet. Te ver weg. Ze moeten wel dichtbij zijn, minder dan vijf mijl, om ze buiten op de horizon te zien. Vaak zie je ze 's nachts beter dan overdag. Een lichtje laag op de horizon is vrijwel altijd een ander schip. Enige dagen geleden zagen we iets dat niet te zien was op de AIS. Ik heb hem opgeroepen met de VHF nadat Arianne hem al een paar uur in de gaten hield tijdens de nachtwacht. Hij leek maar niet te verplaaten. Geen antwoord op kanaal 16 toen ik het opriep en ook op de radar die ik voor de gelegenheid weer eens afstofte zag ik niks. Misschien